loader-img
loader-img-2
هواساز چیست ؟

هواساز چیست؟

امروزه برای تولید هوای مطبوع و کنترل دما در بسیاری از امکان عمومی، تجاری و صنعتی از سیستم‌های هواساز استفاده می‌شود با استفاده از هواساز می‌شود در همه‌ی فصول سال دمای مناسبی در محیط ایجاد کرد و همچنین سیستم هواساز با استفاده از دمپرهای خروجی و ورودی هوا و فیلترهای متعدد سبب تازه سازی هوا در محیط می‌شود.

در بسیاری از مناطق عمومی نظیر سینما، رستوران‌ها، مراکز خرید و هایپر مارکت‌ها، مساجد، ادارات، موزه، باک‌ها، تالارهای بورس، بیمارستان‌ها و هتل‌ها از هواساز به عنوان عالی‌ترین روش تهویه مطبوع مرکزی در سرتاسر دنیا استفاده می‌شود. سیستم گرمایش هواساز با استفاده از کویل گرمایی هواساز که با استفاده از آب گرم و یا بخار آب تغذیه می‌شود در فصول سرد سال ایجاد گرمای مطبوع و یکنواختی در محیط می‌کند. همچنین در فصول گرم سال کوئل سرمایشی با استفاده از آب سرد و یا گاز مبرد دمای محیط را تا دمای دلخواه پایین می‌آورد.

هواسازهای ساختمانی یا Air Handling Unit شکلی سیستم تهویه مطبوع می‌باشند که امروزه به یکی از عالی‌ترین سیستم‌های سرمایش و گرمایش در جهان تبدیل شده‌اند. این سیستم‌ها با مستقل کردن واحدهای مسکونی از یکدیگر در تامین هوای سرد و گرم با یکی از پارمترهای گرمایش با آبگرم، گازسوز، هیت پمپ، یا المنت برقی نقش به سزائی جهت حذف رادیاتور، فن کوئل یا گرمایش از کف ایجاد می‌کنند.

برای ایجاد هوای تازه در محیط، دمپرهای هوای ورودی و هوای برگشت کاملا قابل تنظیم بوده و می‌توان میزان ورود و خروج هوا را مدیریت کرد. فیلترهای متعددی در هواساز به کار گرفته می‌شود تا مانع ورود گرد و غبار، حشرات، ذرات جامد معلق در هوا به هواساز شوند. علاوه بر وجود فیلترهای موجود در هواساز امکان اضافه نمودن فیلترهایی نظیر فیلتر کیسه‌ای، فیلتر کاغذی، نمدی و رول فیلتر به هواساز می‌باشد تا با استفاده از این فیلترها هوا کیفیت بالاتری داشته باشد. در هواسازها برای توزیع مناسب هوا در کانال‌ها از فن سانترفیوژ استفاده می‌شود با استفاده از فن سانترفیوژ، هوای مطبوع کاملا یکنواخت در کانال‌ها پخش می‌شود.

هواسازها به دو قسمت تبخیری و تراکمی تقسیم می‌شوند و در واقع دستگاهی است که گردش هوا را در تهویه سرمایش و گرمایش کنترل می‌کند. اکثرا هواسازها جعبه بزرگی هستند که شامل دمنده، کویل‌های گرم و سرد، محفظه فیلتر، صدا گیر و دمپرهستند.

هواساز

هواساز با هوای دوگانه

در برخی ساختمان‌ها شاید شرایط هوای مورد نیاز بخش‌های مختلف با هم متفاوت باشد. به عنوان مثال، بخشی از ساختمان به حرارت و رطوبت و قسمت دیگر به برودت و خشکی هوا احتیاج داشته باشد. در این صورت فقط راه حل استفاده از سیستم تهویه مطبوع با هوای دوگانه است. همچنین، در مواردی که احتیاج به کنترل دقیق شرایط هوای رفت باشد باید از این سیستم استفاده کرد. در شکل یک دستگاه هواساز دو منطقه‌ای نشان داده شده است. همچنین بخش M نشان دهنده محفظه مخلوط کننده و دمپرهای C برای کنترل مقدار جریان هوا استفاده می شود.

در سیستم هوای دوگانه، دستگاه هواساز از دو بخش تشکیل می‌شود. در یک قسمت رطوبت گیری و سرمایش و در قسمت دیگر رطوبت‌زنی و گرمایش هوا انجام می‌گیرد. دو کانال هوای رفت دستگاه هواساز را به ساختمان متصل می‌کند. در یک کانال هوای گرم و مرطوب و در کانال دیگر هوای سرد و خشک جریان دارد. برای هر اتاق یا بخش ساختمان از این دو کانال انشعاب گرفته می‌شود و قبل از اتاق یا بخش خاص، هوای دو انشعاب به نسبت مناسب که به وسیله دمپر و دریچه کنترل میزان هوا تنظیم می‌شود، مخلوط شده وارد اتاق می‌شوند.

بدین ترتیب، هوای رفت به داخل اتاق ها می‌تواند برای هر شرایطی که لازم باشد، تنظیم شود. در صورتی که یک اتاق فقط به هوای سرد و یا فقط به هوای گرم نیاز داشته باشد، انشعاب مربوط به هوای دیگر مسدود می‌گردد.

 

اجزای هواساز 

- کویل سرمایشی
- کویل گرمایشی
-فیلتر
- فن ها
-بدنه
- رطوبت گیر و رطوبت زن

دستگاه تهویه مرکزی هواساز از بخش‌های اصلی فیلتر، فن، کویل‌های گرمایی و سرمایی، رطوبت زن و تجهیزات کنترلی تشکیل می‌شود. کویل های گرمایی معمولا با آب داغ، بخار و برق عمل می کنند. کویل‌های سرمایی با آب مبرد (Chilled Water) و یا مستقیما با یک ماده مبرد کار می‌کنند. در حالت دوم کویل دستگاه هواساز اواپراتور یک سیستم تبرید می‌باشد.

با تنظیم‌های مختلف بخش‌های گرمایی، سرمایی، رطوبت زن و غیره در مجموعه دستگاه هواساز می‌توان سیستم‌های مختلف تهویه مطبوع را برای پروژه‌های با شرایط متفاوت طراحی نمود. دستگاه هواساز معمولا با دو کانال؛ رفت و برگشت هوا به داخل ساختمان و به وسیله یک کانال به هوای تازه خارج ارتباط دارد.

دستگاه هواساز با تنظیم دما و رطوبت و همچنین تامین هوای تازه و فیلتر کردن آن عمل تهویه مطبوع تابستانی و زمستانی را انجام می‌دهد. هوای برگشتی از اتاق‌ها با هوای تازه در محفظه اختلاط دستگاه مخلوط شده و سپس از کویل‌های سرمایی یا گرمایی و رطوبت زن (معمولا در زمستان) عبور می‌کند. سرعت عبور هوا از کویل حدد 500 فوت بر دقیقه است. فرآیند رطوبت زنی به وسیله پاشش آب از افشانک‌ها یا شبکه بخار و فرآیند رطوبت گیری توسط کویل سرد انجام می‌شود.

کنترل دما به دو صورت می‌تواند انجام شود: روش اول با استفاده از شیر سه راه برقی یا موتوری که روی لوله رفت و برگشت کویل نصب شده و به وسیله ترموستاتی که در کانال برگشت هوا به هواساز نصب می‌شود، عمل قطع و وصل و یا کم و زیاد کردن جریان آب انجام می‌گیرد. در روش دوم به وسیله ترموستات نصب شده در اتاق یا راهرو یا مکان مناسب دیگر (مانند حالت فن کویل) به فن دستگاه هواساز فرمان خاموش و روشن داده می‌شود. سیستم کنترل لازم است به گونه‌ای طراحی شود که ابتدا مجموعه ترموستات کانالی و شیر سه راهی عمل نماید و سپس در مرحله بعد در صورت لزوم ترموستات اتاقی به بادزن دستگاه دستور دهد.

دستگاه‌های هواساز که از ورق گالوانیزه ساخته می‌شوند، با توجه به شرایط مکانی و موقعیت نصب ممکن است قائم و یا افقی ساخته شوند. دستگاه هواساز به صورت یک منطقه‌ای و یا چند منطقه‌ای طراحی و ساخته می‌شوند. در نوع یک منطقه‌ای تمام بخش‌های ساختمان که تحت پوشش آن است با شرایط یکنواخت دما و رطوبت هوادهی می‌شود و در نوع چند منطقه‌ای به کمک دمپرهای مخصوص امکان هوادهی با دما و رطوبت‌های مختلف به مناطق متفاوت وجود دارد.

 

اجزای هواساز

 

نکات انتخاب هواساز

1- افت فشار استاتیکی طولانی‌ترین مسیر کانال یا هد استاتیکی فن
2- حجم هوایی که در واحد زمان از هواساز عبور می‌کند.
3- بارهای سرمایی و گرمایی کلی ساختمان (اگر برای ساختمان بیش از یک هواساز استفاده می‌شود باید سهم هر هواساز از بارهای سرمایی و گرمایی کلی مشخص شود).

با اطلاعات بالا و مراجعه به کاتالوگ کارخانه سازنده مدل دستگاه و بعد بقیه‌ی مشخصات دستگاه مانند : نوع فیلترها، ظرفیت حرارتی کویل پیش گرم کن و اینکه با بخار آب یا آب داغ گرم می شود ، ظرفیت رطوبت زن (اگر از نوع بخاری است پوند در ساعت بخار و نیز فشار بخار که اغلب 15 پوند بر اینچ مربع است)، قدرت موتور بادزن و غیره تعیین می‌شوند.

 

فرایند های هواساز

الف) گرم کردن هوا:

این فرآیند به وسیله کویل گرمایی آب داغ یا بخار انجام می‌شود. با توجه به اینکه در این فرآیند مقدار رطوبت موجود در هوا تغییر نمی‌کند، در روی منحنی رطوبی فرآیند با یک خط افقی (W ثابت) نشان داده می‌شود که در طول آن رطوبت نسبی کاهش و حرارت محسوس افزایش پیدا می‌کنند. (به همین دلیل گفته می‌شود بخاری یا شوفاژ هوا را خشک می‌کند.)

 

ب) سرد کردن هوا

توسط کویل سرمایی که از داخل آن آب مبرد (تهیه شده در چیلر) یا آب نمک (آب مبرد باضافه نمک‌هایی مانند کلرور سدیم یا کلرورکلسیم که نقطه انجماد آب را تا حدود 10- درجه فارنهایت پایین می‌برند) و یا ماده مبرد (که در این صورت کویل سرمایی دستگاه هواساز، اواپراتور یک چرخه تبرید است)، عبور می‌کند. در روی منحنی رطوبی این فرآیند با یک خط افقی که به سمت چپ حرکت می‌کند، نشان داده می‌شود. چنانچه فرآیند سردکردن ادامه پیدا کند، در روی منحنی رطوبی به محور اشباع می‌رسد و چون سرمایش بیش‌تر موجب تقطیر آب می‌شود، در روی محور اشباع پایین می‌آید.

 

ج) رطوبت زدن:

این فرآیند به وسیله‌ی پاشش آب یا بخار به داخل جریان هوا انجام می‌شود. در فرآیند پاشش آب حرارت محسوس کاهش و رطوبت نسبی افزایش پیدا می‌کند.

 

د) خشک کردن:

این فرلآیند عکس فرآیند رطوبت زنی است و می‌تواند به وسیله‌ی کویل سرمایی که دمای سطح آن پایین‌تر از دمای نقطه شبنم هوای عبوری می‌باشد، صورت می گیرد یا اینکه هوا از روی املاح جاذب رطوبت مانند سیلیکات‌ها عبور داده شود. در تهویه مطبوع معمولا رطوبت گیری هوا به وسیله کویل سرمایی انجام می‌شود. در این فرآیند رطوبت نسبی هوا کاهش پیدا می‌کند.

عملکرد هواساز

تذکر:

فرآیند فوق را می‌توان با پاشش آب سرد به داخل جریان هوا انجام داد. به عنوان مثال اگر دمای آب اسپری از نقطه شبنم هوای عبوری کم‌تر باشد عمل رطوبت گیری و عمل سرمایش با هم انجام می‌شود.

 

دیدگاه شما

2020 © Copyright - almaatech.ir