تاریخچه‌ی تهویه‌ی مطبوع


در گذشته‌های نه چندان دور باز شدن پنجره‌ها می‌توانست هم موجب خشنودی و هم موجب ناخشنودی انسان شود، زیرا شرایط آب وهوایی در آن زمان به هیچ وجه تحت کنترل بشر نبود. هوای بیرون همان طور که  می‌تواند نسیم بهاری را همراه با عطر گل به خانه هدیه کند، می‌تواند سروصدای شهرها، دود، گردغبار و هوایی گرم و مرطوب را نیز با خود به همراه بیاورد. به قول مارک تواین، همه در مورد آب و هوا صحبت می‌کنند ولی هیچ کس کاری  برای آن انجام نمی‌دهد.
امروزه با پیدایش تهویه‌ی مطبوع، جامعه‌ی صنعتی به طوری جدی ایده‌ی ایجاد شرایط آب و هوای ساخت انسان - ایجاد جنبه‌های بیرون در فضای داخل با استفاده از روش‌های مکانیکی را در فضای درون ساختمان‌های مورد بررسی قرار داده است. به نظر بسیاری از مهندسان، شرایط زندگی انسان باید تحت کنترل باشد.
حال ما می‌توانیم و بعضی‌ها معتقدند که ما باید برای همیشه پنجره‌ی خود را بسته نگاه داریم. تنها با پیدایش تهویه‌های مطبوع بود که مهندسان و معماران باور کردند که امکان ایجاد محیطی مصنوعی، مستقل از شرایط اقلیمی طبیعی در داخل ساختمان‌ها وجود داشته باشد. تا دهه‌های اول قرن بیستم، شرایط آب وهوای مصنوعی یکی از موضوعات داستان‌های علمی تخیلی بود. روزی آلن ویلیام بیان می‌کند که محیط ساخته‌ی دست بشر یکی از اصلی‌ترین جنبه‌های تخلیلی جامعه‌ی پیشرفته‌ای است که به چیزهای فراتر از وضعیت ابتدایی خود رسیده است.
اگر چه گرمایش در زمستان اولین قدم در جهت مکانیزه کردن ساختمان‌ها بود. هرگز آن گونه که توسط مهندسان تهویه‌ی مطبوع پیشنهاد شد با لزوم جدا سازی داخل از خارج همراه نگشت. بنابراین تا زمان اختراع تهویه‌های مطبوع، ساختمان‌ها سدهایی تقریبا قابل نفوذ بودند که در آن‌ها نه تنها امکان مشاهده‌ی مناظر طبیعی از طریق پنجره‌ها وجود داشت، بلکه می‌شد با باز کردن پنجره هوای تازه را احساس نمود.
هارت فوت نمایشنامه نویس آمریکایی، لذت باز گذاشتن پنجره را به خوبی بیان می‌کند. او بخشی از زندگی هفتاد ساله‌ی خود را در شهری کوچک در تگزاس که شکوفایی خود را مدیون پنبه، ذرت و نیشکر می‌باشد، به خاطر می‌آورد. او می‌گوید:« هنگامی که کارخانجات نخ ریسی به طور تمام وقت کار می‌کردند می‌توانستیم بوی مطبوع آن‌ها را در خانه‌های خود استشمام کنیم. با خود فکر می‌کنیم آن رایحه‌های مطبوع چگونه بودند و چرا آن‌ها را از دست دادیم. همه جا تهویه مطبوع می‌شود پس دیگر پنجره‌ها را باز نخواهیم نمود.»
فوت تنها کسی نیست که تعقیر شرایط زندگی به دلیل استفاده از تهویه مطبوع را دوست ندارد. متخصصان معتقدند که بسیاری از خاطرات به (بوها) پیوند خورده‌اند. به همین دلیل دوست داریم پنجره‌ها باز بگذاریم. با این در کارخانجات تولید موفق به شرایط محیطی پایدار و یکنواخت بستگی دارد که تنها با کنترل دقیق دما و رطوبت امکان پذیر است. بازماندن پنجره‌ها، دستیابی به این هدف را ناکام می‌گذارد و به همین دلیل در قراردادهای سامانه‌های تهویه مطبوع اغلب قید شده است که پنجره‌ها بسته باشند. انگیزه‌ی جاگزینی تهویه‌ی مکانیکی به جای استفاده از پنجره‌ها در دهه‌های 1950-1960 که بیش‌تر ساختمان‌ها دارای پنجره‌هایی بدون درز بودند به اوج خود رسید. در بحث‌های مربوط به مزایای استفاده از پنجره‌های باز با سامانه‌های مکانیکی برای ایجاد تهویه تاکید می‌شد که تهویه مطبوع دارای تمام مزیت‌های استفاده از پنجره‌های باز برای ایجاد تهویه می‌باشد و کارکرد آن تنها مربوط به سرمایش نیست.

ادامه دارد...

2020 © Copyright - almaatech.ir